Co jeść? Co kupić?

Podstawą tradycyjnej kuchni litewskiej są dania ziemniaczane: przeróżne placki, babka, kiszka, no i oczywiście cepeliny, które najczęściej pojawiają sią na stołach litewskich w niedzielę, gdyż jest to danie smakowite, ale też bardzo czasochłonne. Zasługują na uwagę również potrawy z grzybów, które są ważnym elementem kuchni litewskiej, gdyż lasów na Litwie mamy wiele. Z pewnością warto spróbować, jak smakują pyszne zupy grzybowe z borowików. A skoro już mówimy o zupach, to latem dominuje chłodnik. Jest podawany praktycznie w każdej gospodzie, kawiarni czy restauracji. Tę zupę wspominał w „Panu Tadeuszu” A. Mickiewicz pisząc”...wtenczas wszyscy siedli i chołodziec litewski milcząc żwawo jedli”. By wyrobić własną opinię o chłodniku, trzeba go po prostu skosztować będąc na Litwie.Gdy się ma dość błądzenia po wąskich malowniczych uliczkach wileńskich, każdy turysta powinien zrobić przerwę w zwiedzaniu i spróbować wyśmienitego litewskiego piwa. Koniecznie trzeba też pamiętać o przekąskach do piwa: smażonym chlebie z czosnkiem i wędzonych uszach, ryjkach i ozorkach wieprzowych.
Kindziuk (po litewsku kindzukas lub skilandis) – bardzo twarda, dojrzewająca wędlina produkowana od wieków[kiedy?] na Litwie; jeden z najbardziej znanych przysmaków kuchni litewskiej. Kindziuk ma kwaskowaty, pieprzny smak.
Czym się różnią litewskie "kindziukas" i "skilandis"? "Kindziukas" tradycyjnie produkowany jest w Auksztocie (Aukštaitija). Mięsem wypycha się dokładnie wymyty świński pęcherz lub mięso zawija się w przytłuszczowe błony."Skilandis" jest wędliną tradycyjnie produkowaną na Suwalszczyźnie (Suvalkija). Jest to wypchany mięsem wyczyszczony świński żołądek.
Bandziukas (bandziuk) - sucha wędlina podobna do kindziuka, krócej dojrzewająca i mniej kwaskowa
Litewskie sery. Najlepsze są tłuste (22%), robione z twarogu, często dodawany jest też kminek, mają kształt serc. Smakują wyśmienicie z konfiturami albo z miodem. Będąc na Litwie ser można kupić w każdym sklepie spożywczym i zrobić sobie litewskie kanapki: kromkę czarnego litewskiego chleba smarujemy masłem, kładziemy kawałek sera, a na ser konfitury lub miód.
Bobelinė – Litewski gorzki naoój alkoholowy produkowany z żurawiny o bogatym kolorze i aromacie nadający się do picia z kostkami lodu ale także do przygotowywania drinków. Produkowany jest w wersji 20 i 35 % alkoholu. Oryginalny tylko w pół litrowych butelkach.
Krupnik litewski – słodki likier o miodowo-korzennym smaku, sporządzany na bazie staropolskiej receptury z XVII wieku.Tradycyjny Krupnik powstaje z naturalnego miodu pszczelego, przypraw korzennych oraz naturalnych aromatycznych składników ziołowych. Nazwa pochodzi od litewskiego napitku alkoholowego krupnikas o wyraźnie słodkim i mniej korzennym profilu aromatyczno-smakowym.
Suktinis - jeden z najlepszych litewskich miodowych napitków, mocny (50%) i bardzo miodowy zarówno w smaku jak i aromacie. W procesie destylacji przefermentowanego miodu dodawany jest sok z czarnej jagody oraz mieszanka ziół. Produkt znanej firmy Lietuviškas midus.
Trejos Devynerios (Trzy Dziewiątki, 999, Trojanka litewska) – litewska nalewka ziołowa. Zawiera wyciąg z 27 ziół i od tej liczby pochodzi nazwa wyrobu.
Uważa się, że receptura Trejos Devynerios sięga do wieków XV - XVI. Preparat o podobnej recepturze na Łotwie był nazywany balsamem Ryskim. Balsam ten oznaczał się właściwościami leczniczymi przydatnymi przy zaburzeniach żołądka i jelit, był używany już przed 250 laty i sporządzony według receptury Abrahama Kunze (16 składników). Receptura litewska zawędrowała do Europy Zachodniej, świadczą o tym napisu na produkowanych w Leipheimie (Niemcy) "Kräuter Mieke" (ziołach gorzkich). Według informacji jest to mieszanka 27 ziół, sporządzona według oryginalnej średniowiecznej receptury mnichów litewskich. Ten litewski
lek był dobrze znany i bardzo popularny w Polsce jako Trojanka Litewska.Ze względu na wysoki wskaźnik goryczy i obecność licznych ziół aromatycznych preparat można zaliczyć do środków wykazujących działanie lecznicze. Przyjmowany 3x dziennie będzie pobudzał łaknienie poprzez zwiększanie wydzielania soków trawiennych i będzie normalizował pracę układu trawiennego. Preparat ma charakter środka wspomagającego terapię
Czarny żytni chleb jest robiony na zakwasie, najbardziej smakuje ten posypywany kminkiem. Turyści z Polski czasami nawet kupują kilka bochnów tego chleba, aby zawieźć do kraju i poczęstować rodzinę i przyjaciół.
Serki w polewie czekoladowej. Słodkie serki w polewie czekoladowej lubią nie tylko dzieci, lecz i dorośli. Smaczne i godne polecenia są serki z serii MAGIJA, JO, JONUKAS.
Chłodnik litewski – podawana na zimno zupa (chłodnik), której bazę stanowi ugotowana botwina zmieszana ze zsiadłym mlekiem bądź kwaśną śmietaną (współcześnie często zastępowanymi przez kefir, jogurt albo maślankę) wraz z dodatkami, takimi jak surowy ogórek, koperek, jajko na twardo, a w wersji klasycznej – szyjki rakowe. 
Cepeliny  (także nazywane didžkukuliai). potrawa regionalna bardzo popularna na Litwie. Jest to elipsowaty albo kulisty produkt regionalny składający się wewnątrz z przyprawionego mięsa mielonego (np. czosnkiem), a na zewnątrz z masy ziemniaczanej lub mączno-ziemniaczanej. Zamiast mięsa spotyka się również inne wypełnienia, takie jak np. grzyby lub kapusta kiszona, a nawet ser.
Kołduny (lit. koldūnai) – małe pierogi, tradycyjna potrawa kuchni litewskiej. Najbardziej klasycznym nadzieniem kołdunów jest siekana surowa wołowina, duszona cebula i przyprawy. Ciasto na kołduny wyrabiane jest z mąki, wody, jajek i niewielkiej ilości masła. Po ulepieniu kołduny są gotowane w wodzie albo rosole bądź pieczone.
Kołduny mogą być też nadziewane farszem z innych mięs surowych lub gotowanych (cielęciny, baraniny), grzybów świeżych i suszonych albo śledzi. Kołduny można podawać w rosole albo barszczu lub jako samodzielne danie.
Kybyn (kibin, lit. kibinas, l.mn. kibinai) to rodzaj pieroga z ciasta drożdżowego, wielkości ok. 10-15 cm, z farszem mięsnym, tradycyjnie z baraniny, ostatnio coraz częściej z wieprzowiny.Tradycyjna potrawa Karaimów, obecna także w kuchni litewskiej.
Bliny żmudzkie czyli po litewsku Žemaičių blynai to bardzo znane i lubiane na Litwie danie z ziemniaków, z farszem mięsnym lub grzybowym. Jak sama nazwa wskazuje pochodzą ze Żmudzi.
Vėdarai – Litewskie danie narodowe, jelita wieprzowe nadziewane mięsem lub ziemniakami, podsmażane, podawane ze skwarkami
Ser jabłkowy (lit. obuolių sūris) – potrawa kuchni litewskiej. Wbrew nazwie nie ma nic wspólnego z produktem mleczarskim – nazwy używa się ze względu na podobieństwa procesu wykonania i końcowego kształtu obu tych produktów. Przygotowuje się go z kwaśnych jabłek, cukru i cynamonu. Podaje się go z gorzką herbatą, kawą lub winem.
Wędzone ozorki, uszy i ryjki wieprzowe podawane do piwa cieszą się ogromną popularnością wśród Litwinów. A co na to goście odwiedzający Litwę? Nie wszyscy odważą się próbować, ale gdy dokonają degustacji, są usatysfakcjonowani.
Kwas chlebowy (lit. gira) − napój klasyfikowany jako bezalkoholowy, mimo niewielkiej zawartości alkoholu, wytwarzany przez fermentację chleba. . Kwes ma zawartość alkoholu 0,7-2,2% objętościowych, zawiera ponadto bardzo wiele drożdży, mało bakterii. Kwas chlebowy ma naturalnie słodko-kwaśny zapach i smak pieczonego chleba, dobrze gasi pragnienie (nie jest za słodki) i długo utrzymuje niską temperaturę po schłodzeniu. Ma jasno-brązowy kolor, na dnie butelki może utworzyć się naturalny osad, który łatwo znika po wstrząśnięciu butelką.
Tworzenie stron internetowych - Kreator stron WW